طويلهء ما حامله شده است و نه آن را فروخته‌ايم و نه بخشيده‌ايم و هر دو اثبات بيّنه كردند و امام عليه السّلام آنان كه شاهدشان بيشتر بود قسم داد و حكم را بر له آنان صادر فرمود . 3345 - ابو بصير گويد : از امام صادق عليه السّلام پرسيدم : مردى بر قومى وارد مىشود و ادّعا مىكند كه اين خانهء معيّن از آن منست و اقامهء بيّنه نيز مىنمايد و متصرّف هم شاهد مىآورد كه اين خانه متعلَّق به پدر من بوده و به من ارث رسيده است و نمىدانم كه در اصل حقيقت امر چه بوده است ؟ حضرت فرمود : آن كس را كه شاهدش بيشتر است قسم دهند و چنانچه حاضر شد قسم دهد ، خانه از آن اوست . مؤلف اين كتاب - خداوند او را رحمت كناد - گويد : اگر متصرّف گويد خانه از آن منست و من مالك آنم و اقامهء بيّنه نيز بكند و مدّعى هم اقامهء بيّنه نمايد حكم آنست كه حقّ از آن مدّعى است ، زيرا خداوند اقامهء بيّنه را بر مدّعى واجب كرده است نه بر مدّعى عليه ، ليكن مدّعى عليه اقامهء بيّنه كرده كه از پدرش به ارث برده است و حقيقت امر را نمىداند ، از اين جهت حكم شده آنكه شاهدانش بيشترند قسم دهند ، اگر حاضر به قسم شد و سوگند ياد كرد خانه را به او مىدهند .